Du frågar mig hur jag mår. Varje morgon. Jag svarar att jag mår bra. Jag bär min skjorta som jag ska. Ler artigt, frågar tillbaka. Allt är bra. Allt är alltid bra.
Dagarna går, möte efter möte, och imorgon frågar du igen. Och jag svarar igen.
Varför sa vi inte bara ”hej,” när vi egentligen inte ville veta hur vi mår?